Nanowrimo – nieuw jaar, nieuwe kansen

Eerdere jaren heb ik ook meegedaan met nanowrimo. Soms won ik met moeite, een paar keer ook absoluut niet. Vorig jaar was daarmee het dieptepunt, ik gaf op na ruim een week.

nanowrimo-planner-plannen-schrijven

Toch weer nanowrimo proberen

En toch ga ik het dit jaar weer proberen. Er zijn wat dingen anders dan andere jaren. Ik had te maken met depressies. Twee jaar geleden was ik bezig met een opleiding met stage. Vorig jaar werkte ik en kreeg ik eind november een nieuwe baan. De combinatie daarvan maakte dat Nanowrimo erbij gewoon te veel was. 

Lees ook –> Nanowrimo 2017: van pantser naar plantser

Begin dit jaar ging ik eindelijk ook echt naar mezelf luisteren. Ik had al flink wat therapie achter de rug, maar werkte mezelf alsnog over de kop om aan de verwachtingen van de wereld te voldoen. Begin dit jaar meldde ik me ziek. Het gaat nu een stuk beter met mijn gezondheid, terwijl ik wel nog thuis zit. Ik kan weer proberen dingen op te pakken, en nanowrimo is een van die dingen.

Nanowrimo plannen

Een van de dingen die ik vorig jaar al probeerde was meer plannen. Dat werkte toen niet helemaal, door bovenstaande redenen. Maar ik merkte wel dat het goed zou kunnen helpen met waar ik eerder tegenaan liep. Ik wist namelijk vaak niet hoe ik mijn verhaal verder moest laten gaan. Nu heb ik een raamwerk waar ik mijn verhaal aan ophang. Als ik er met een deel van het verhaal niet uit kom, kan ik aan een ander deel gaan werken. Zonder dat ik de draad kwijtraak.

Nanowrimo is gewoon leuk!

Wat ik vooral niet moet vergeten is, dat nanowrimo gewoon leuk is. Ik moet niets. Het is geen doel op zich. Ik doe mee omdat ik het wil, en omdat ik er zin in heb. Ik doe mee omdat ik blij word van schrijven. En dat is het belangrijkste!

Boek recensie | Magic Harvest van Mary Karlik

Boek recensie | Magic Harvest van Mary Karlik
Magic Harvest Boek omslag Magic Harvest
Faery Trafficking #1
Mary Karlik
fantasy, thriller
Ink Monster, LLC
18 september 2018

In Magic Harvest hoort Layla er niet bij in de faery-wereld. Ze is half fee en half mens, en ze heeft geen magie zoals de anderen. Maar als haar halfzus wordt ontvoerd, lijkt zij de enige te zijn die haar kan redden. Het is tijd om haar angsten onder ogen te komen en haar eigen krachten te leren kennen.

Wat vond ik van ‘Magic Harvest’?

Het duurde even voordat het verhaal op gang kwam, maar toen dat gebeurde was het ook erg goed!

Magic-Harvest-Mary-Karlik-recensie-review

‘Magic Harvest’ heeft een erg goede balans tussen de lieflijkheid van de elfjes en feeën, en de actie die ik in een thriller verwacht. Magie, de faery-wereld en het hedendaagse Edinburgh zijn kunstig door elkaar heen verweven.

Punten die dit boek voor mij extra leuk maakten zijn het gebruik van Gaelic en dat de gangenstelsels onder Edinburgh erin voorkomen.

Ik kreeg dit boek via Netgalley in ruil voor een eerlijke recensie.

Dit boek is verkrijgbaar op bol.com

Creatief spul opgeruimd houden, zo doe je dat

Creatief spul opgeruimd houden, zo doe je dat

Ik doe er hard mijn best voor om dit huis een beetje opgeruimd te houden. Dat is niet altijd makkelijk. Iedereen heeft volgens mij zwakke punten op dit gebied. Punten waarop er toch relatief snel weer spullen het huis in slippen. Een van die punten is bij mij dat spul waarmee ik creatief mijn notitieboekjes kan vullen, of andere creatieve dingen kan doen.

Creatief met notitieboekjes

Een tijd lang had ik voor mezelf een stop op het mogen kopen van notitieboekjes. Ik had er gewoon veel te veel liggen! Die moesten eerst maar allemaal gebruikt worden.

Dat bijkopen is de laatste tijd toch weer wat meer gebeurd. Ik ging bezig met plannen en een bullet journal, en daar had ik materiaal voor nodig. En ik wilde graag een boekje met dotted grid. Daar heb ik er nu alweer meerdere van. En ik heb washitape, en verschillende markers, en verschillende soorten pennen. Tijd om weer voor overzicht te zorgen!

creatief-creative-notitieboekje-notebook-opruimen-minimalisme-koffie

Tips om creatief spul opgeruimd te houden

Ik kan zelf nog best wel wat leren van mijn eigen tips, dat geef ik meteen toe. Dat ik ze opschrijf is dus ook een herinnering voor mezelf dat ik er weer mee aan de slag moet.

1. Bewaar alles op één plek

Mijn grote valkuil is dat al snel overal wel wat ligt. Daarom ben ik begonnen al mijn creatieve spullen op een enkele plek te bewaren. Dat heeft als grote voordeel dat je ziet wat je in huis hebt. Daardoor heb ik in ieder geval minder de neiging maar dingen te kopen, en er thuis achter te komen dat ik ze al had.

2. Maak iets op voordat je nieuw koopt

Niemand heeft iets aan tien pennen. Gewone pennen mocht ik dus ook pas deze week weer kopen van mezelf, toen de pennen op waren. Fineliners, daar heb ik nu een doosje zwarte van, de gekleurde gebruik ik in de praktijk toch nooit. Ik ga ook weer instellen dat ik pas notitieboekjes mag kopen als ze allemaal vol zijn. En ook mijn stickers en washi-tape maak ik nu maar eens eerst op.

Op deze manier voorkom je dat alles vol komt te liggen met spullen die je dubbel hebt, of meer spullen dan je kan gebruiken.

3. Je hebt niet veel nodig

Als je in facebook-groepen voor mensen met bullet journals kijkt, lijkt het of je heel veel spullen nodig hebt. Heel veel dingen zijn natuurlijk ook erg leuk om te gebruiken, maar nodig zijn ze niet. Je hoeft niet alles te doen wat anderen doen. Als je een bepaalde techniek leuk vindt, gebruik die dan, en laat andere technieken tot je weer ruimte en tijd hebt daarvoor. Je kan namelijk niet alles tegelijk doen!

Waar val jij snel voor als het gaat om spullen kopen?

Cake bakken zonder pakjes te gebruiken

Cake bakken zonder pakjes te gebruiken

Bakken van dingen zoals cake vind ik enorm leuk om te doen. Niet alleen ik trouwens, mijn man maakte zelfs onze bruidstaarten zelf!

cake-bakken-koffie

Cake bakken

Cake bakken is enorm makkelijk. Je haalt een pakje mix uit de supermarkt, en de spullen die er nog bij moeten en …

Ho, wacht!

Dat pakje mix is namelijk helemaal niet nodig. Ik maak mijn cake minstens net zo makkelijk from scratch.

Wat voor dingen gebruik ik hiervoor?

Ingrediënten voor een cake

Het is dus een heel eenvoudig lijstje:

  • Een pakje boter
  • 250 gram suiker
  • 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • 5 of 6 eieren
  • Je kan nog iets toevoegen voor de smaak (koffie bijvoorbeeld …)

Het pakje mix vervang je dus gewoon voor zelfrijzend bakmeel. Klaar, je hebt geen pakje nodig!

cake-bakken-ingrediënten-meel-boter

En verder?

De rest is ook niet zo moeilijk. Je mixt alles door elkaar heen tot een glad beslag. Dan stop je het in je cakevorm, en zet je het ruim een uur in de oven op 160 C. Als je een heteluchtoven hebt is dat beter 150 C. Kijk even met een satéprikker of je cake ook gaar is, anders mag hij er nog wat langer in. Dat is het. Vervolgens heb je wat lekkers bij de koffie, helemaal zelf gemaakt.

Lees ook: –> Koken: wat wil ik altijd in huis hebben?

Handig om te hebben

Een paar dingen zijn natuurlijk wel handig om te hebben. Een oven en een mixer (of keukenmachine) als apparaten zijn handig. Een kom om in te mixen en een cakevorm zijn dat op zich ook. Meer heb je voor een basiscake niet nodig. Met die basis kan je vervolgens heel fijn variëren.

De link naar bol.com is een affiliate link. Dit betekent dat ik een gedeelte van de winst krijg als je iets via die link koopt. Jij betaalt zelf niet meer dan anders.

The Little Book Café: Tash’s Story van Georgia Hill

The Little Book Café: Tash’s Story Boek omslag The Little Book Café: Tash’s Story
The Little Book Café #1
Georgia Hill
HarperImpulse
3 augustus 2018
e-book
Netgalley

Waar gaat dit boek over?

Plaatselijke makelaar Tash is niet overtuigd van het aansluiten bij de nieuwe leesclub bij Berecombes mooie nieuwe boekwinkel met café. Ze weet wel dat ze een avond uit kan gebruiken als vriendin Emma haar daar mee naartoe sleept. Haar vriend Adrian is geweldig en draagt haar op handen, maar hij is ook wel wat vasthoudend geworden de laatte tijd. Wanneer ze bij de leesclub de nieuwe plaatselijke boer, Kit, ontmoet is het als een frisse wind om iemand zo on-Adrian tegen te komen. Misschien is die leesclub toch nog wel leuk!

recensie-book-review-the-little-book-café-Tashs-story-Georgia-Hill

Maar als Tash dingen begint te vergeten en zich vreemd begint te gedragen, is de overbeschermende Adrian vastberaden om haar bij haar nieuwe interesse weg te houden.

Lees ook –> meer recensies van Eccentric Lady

Wat vond ik van ‘The Little Book Café?

‘The Little Book Café’ leest erg makkelijk en snel weg. Op basis van de cover pakte ik het vooral op met het idee dat ik een typische ‘gezellige roman’ te pakken had. Dat is het ook wel een beetje, maar in dit genre vind ik het zeker een van de betere boeken.

In het begin van het boek vond ik Tash niet echt een leuk personage. Ze was constant geïrriteerd, en liet zich erg makkelijk ompraten om maar thuis te blijven bij Adrian en voor hem te kiezen. Tijdens het lezen merkte ik dat ik meer sympathie voor haar kreeg. Het werd me steeds duidelijker hoe erg ze werd gemanipuleerd, en hoe hij rotzooide met haar hoofd. Nog steeds had ik toch regelmatig de neiging om te roepen: wegwezen daar, nu!

Een erg fijne toevoeging vond ik het gedeelte waarin bij de leesclub ‘Wuthering Heights’ van Charlotte Brontë besproken werd. Sowieso, het idee dat deze oude literatuur nog steeds relevant kan zijn vind ik tof. Maar ook dat ik daar zelf een nieuw idee door kreeg om op te letten de volgende keer dat ik dat boek lees, maakte me blij!

The Little Book Café op bol.com

Links naar bol.com zijn affiliate links.

Eigen weg volgen of vergelijken met anderen

Eigen weg volgen of vergelijken met anderen

Het is een lastig iets vind ik. Wanneer volg ik mijn eigen weg? En wanneer trek ik me teveel aan van anderen?

Vergelijken

werken-werk-working-work-vergelijken-eigen-weg

Vergelijken met anderen doe je natuurlijk sowieso snel. Ik wel in ieder geval. Het liefst wil ik zijn zoals iedereen, en kunnen wat iedereen kan. Dat kan natuurlijk niemand, dus ik ook niet! 

Volledig je eigen weg gaan

Helemaal je eigen weg gaan zonder met anderen te vergelijken kan ook niemand. Laat staan dat doen en met niets of niemand rekening houden. Dat wil ik dus ook niet!

Tussenweg

Het mooiste is het als ik eindelijk die tussenweg kan vinden. Eindelijk ja, want ik was hier twee jaar geleden ook al mee bezig. Het blijft voor mij een moeilijk punt: wanneer ben ik genoeg mezelf? Soms denk ik het te weten, en soms heb ik geen idee. Ik blijf gewoon zoeken, en ooit zal ik die balans gevonden hebben.

Festival | hoe doe je dat met eten zonder dat het heel duur wordt?

Festival | hoe doe je dat met eten zonder dat het heel duur wordt?

Komend weekend gaan we als bezoekers naar een festival: Castlefest. Ik heb er superveel zin in! Een van de dingen waar we nu mee bezig zijn, is hoe we dat doen met eten. De afgelopen jaren zijn we als vrijwilligers naar festivals gegaan, en dan wordt er voor eten gezorgd. Dat is nu natuurlijk niet zo.

festival-feest-concert
Bron foto: Pixabay

Eten op het terrein van het festival

Natuurlijk is er behoorlijk wat eten te koop op het festivalterrein. Veel van die dingen zijn superlekker, maar het is ook duur. Het zijn namelijk gewoon horecaprijzen die je daar betaalt. Als je het geld hebt kan het veel gedoe schelen om gewoon op het terrein te eten. Maar als je een beetje op je geld wilt letten is het een minder goed idee.

Lees ook –> Dit heb je nodig als je weinig boodschappenbudget hebt

Zelf eten meenemen en koken op een festival

Wat wij voor een groot deel doen is dus zelf eten meenemen. Koken op het festival zelf is niet makkelijk, en we willen niet teveel sjouwen. Wat zijn de dingen die we meenemen dan?

Avondeten op het festival

  • Gedroogde groenten.

Deze zijn de afgelopen weken al door man gedroogd. Denk aan een lading wortelen, twee bakjes champignons, wat ui. Paprika als je er – in tegenstelling tot man – wel tegen kunt. Groenten drogen duurt even, maar is eigenlijk erg makkelijk om te doen. Je snijdt het klein en legt het in de oven met een ongeveer 50 graden. Zet wel de ovendeur op een kiertje. Als het gedroogd is kan je het fijn malen, en nog een keer op dezelfde manier drogen. Vergeet niet er ook vast wat kruiden en zout doorheen te doen voor de smaak. Dit mengsel is ideaal voor makkelijke maaltijden, en licht om mee te nemen.

  • Woknoodles

Oke, de pakjes noodles die je in de winkel kunt kopen werken ook. Het gaat erom dat je ‘vulling’ meeneemt wat licht is, maar ook makkelijk klaar te maken. Je kookt wat water, gooit het in je kommetje noodles, en ze zijn klaar. Dat groentemengsel erbij en je hebt eten.

  • Blikken vlees

Alleen voor de vleeseters, en dan ook nog eens niet teveel. Je kan een of twee van die blikken vlees meenemen. Het blijft goed zonder koelkast, wat wel fijn is op een festival. En je kan er weer wat mee afwisselen in je eten.

Andere eetmomenten

  • Brood en beleg

Altijd fijn: een brood meenemen, en iets om erop te smeren. Gewoon een pot pindakaas bijvoorbeeld, of wat kleine potjes jam (want geen koelkast). – Oeps, helemaal vergeten dat we geen glas mogen op de camping! Daar moeten wij dus ook nog even wat anders verzinnen wat betreft beleg.

  • Snaaispul

Zeker als het warm wordt, kan het goed zijn om bijvoorbeeld ook een zak chips mee te nemen. Dat is handig om je zout weer bij te vullen. Maar ook een komkommer of een zak worteltjes kunnen fijn snaaispul zijn.

  • Drinken

Op Castlefest zijn er gelukkig watertappunten. Dat scheelt namelijk enorm veel sjouwen! Zelf nemen we een paar flessen mee, die we lekker ook weer bij kunnen vullen. Zorg dat je, naast de lekkere drankjes zoals bier of mede, genoeg vocht binnenkrijgt.

Als je niet zonder je kopje koffie in de ochtend kan, kan je overwegen oploskoffie mee te nemen. Een andere optie is zo’n campingfilterhouder, filters en gewone koffie meenemen.

Ga jij wel eens naar een meerdaags festival? Wat neem jij dan zelf mee aan eten?

Recensie | Little Me van Matt Lucas, een autobiografie

Little Me, an autobiography Boek omslag Little Me, an autobiography
Matt Lucas
Autobiografie
Canongate
2017
Paperback
321

Matt Lucas, de meeste mensen kennen hem volgens mij van Little Britain. Ik ook. In dit boek vertelt hij over zijn leven, en hoe hij acteur/grappenmaker geworden is.

De meeste mensen zullen Matt Lucas kennen van Little Britain. De titel van zijn autobiografie verwijst dan ook naar deze grappige serie. Ik zag het voor het eerst tijdens de leraaropleiding Engels, en ik vond het geweldig! Toen ik de kans kreeg dit boek te lezen via Netgalley greep ik die dan ook meteen.

De schrijfstijl van Matt Lucas

little-me-Matt-Lucas-coverHet boek waarderen is dan weer een stuk lastiger. De schrijfstijl van Matt Lucas doet me eigenlijk wat denken aan zijn character Vicky Pollard: het ratelt alle kanten op. Hij laat ook duidelijk merken dat hij dat zelf weet. Dat kan erg goed uitpakken, en wat mij betreft deed het dat ook. Het past bij hoe hij zichzelf neer wil zetten heb ik het idee.

Interessant?

Of je het boek wat vindt, heeft ook te maken met of het onderwerp je aanspreekt. Natuurlijk. Mij deed het dat in ieder geval wel, waardoor ik het erg leuk vond om het te lezen.

Niet alleen positief

Dit geldt zowel voor de onderwerpen als voor mijn leeservaring. In zijn autobiografie hangt Matt niet alleen de grapjas uit. Hij is duidelijk niet bang om ook serieuze onderwerpen aan te snijden en eerlijk te zijn.

Maar ook mijn leeservaring was niet alleen positief. Hoewel zijn manier van schrijven lijkt te passen bij zijn persoonlijkheid, maakte het ook dat het boek wat moeilijk las. Daardoor kwam ik er soms toch maar langzaam doorheen, en pakte ik het een paar keer eigenlijk met tegenzin op. Om wat ik las vervolgens erg leuk te vinden, dat dan weer wel.

Andere posts over boeken

Nieuwsgierig naar Little Britain? Kijk deze top tien van hun sketches

Klooster | een stilteweekend en inspiratie voor eenvoudig leven

Vorig jaar liet ik me voor het eerst door mijn moeder overhalen om mee te gaan, het klooster in. Wel voor maar een weekend gelukkig, want voor het leven als non ben ik niet gemaakt. Zij deed dit al langer, bij de Clarissen in Megen. Ik merkte al snel waarom zij elk jaar gaat: het is namelijk echt heel erg fijn.

Eenvoudig leven in het klooster

klooster-eenvoudig-leven-rustEen van de dingen waardoor het voor mij erg inspirerend is, is de manier waarop in dit klooster eenvoudig wordt geleefd. Veel van het voedsel komt bijvoorbeeld uit hun eigen moestuin. Een andere deel van de tuin hebben ze op een hele simpele manier toch mooi ingericht met hoekjes. Verder is het mooi om te zien hoe ze met eenvoudige dingen alles doen. Dit dus zonder dat er veel voor gekocht hoeft te worden. Zo zetten ze wat bloemen uit de tuin in oude potjes of flesjes. Jampotten worden hergebruikt voor zelfgemaakte jam. Het is allemaal niet ingewikkeld. Het is ook niet luxe. Wel is het genoeg.

De bijgevoegde instagramfoto maakte ik van zwarte bessen uit eigen tuin. Voor het weekend deed ik de moeite van het plukken en schoonmaken niet voor die paar bessen. Nu wel, en ik heb er erg van genoten.

Waarom eenvoudig leven?

Bij de clarissen – de vrouwenkloosters van de franciscanen – wordt een gelofte van armoede afgelegd. Voor hen is dat, omdat het hebben van bezit maakt dat je wordt afgeleid van God. In tegenstelling tot wat ik gewend ben bij veel Rooms Katholieke kloosters in bijvoorbeeld Duitsland, is hun kerkje heel eenvoudig. Geen uitgebreide versieringen of verguld gebeuren. Gewoon hout (wel met mooi snijwerk), en wit gestucte muren met wat eenvoudige schilderingen.

Voor mezelf heeft eenvoudig leven een andere reden, al kan ik me ook wel in die van hen vinden. Ik wil niet afhankelijk zijn van het steeds meer willen en moeten. Van het mee moeten draaien in de ratrace en meedoen met wat de buren hebben. Ik wil me ook kunnen richten op de dingen die voor mij belangrijk zijn. Natuurlijk is het ook gewoon fijn om genoeg te hebben met wat je hebt. Het is fijn om de schoonheid te zien in kleine dingen.

Regelmaat en rust in het klooster

Wat ik vooral ook erg fijn vind aan deze weekenden, is het tot rust komen. Let op, wat dat betreft is het niet voor iedereen! Omdat er op veel plaatsen niet gepraat mag worden, ben je veel op jezelf aangewezen. Ik heb allebei de keren gehad dat ik de eerste nacht nauwelijks kon slapen, omdat mijn hoofd door bleef malen. Het fijne vind ik zelf, dat ik er dan zelf ook wat mee kan doen. Ik hoef het niet uit de weg te gaan of te overstemmen. Het in mijn dagboek opschrijven bijvoorbeeld. Of een lijstje in mijn bullet journal maken. Uiteindelijk helpt dit me om met een rustiger hoofd er weer vandaan te komen.

De regelmaat helpt hierbij ook. Er zijn meerdere kerkdiensten (dienstjes) op een dag, op vaste tijden. Deze zijn niet verplicht om bij te wonen. Maar ook als je niet Rooms Katholiek of überhaupt gelovig bent zijn ze erg mooi. Ze dragen bij aan het rustige, maar bezige ritme van het klooster.

Regelmaat, maar geen haast

Het kan zijn dat je in de tuin zit en net een heel mooi gesprek hebt, waardoor je de dienst mist. Dat is niet erg. Omdat er verder niets moet, heb je ook geen haast. Je kan de rust nemen om van de mooie dingen te genieten.

Rust om dingen op te pakken

Een van de dingen die ik graag doe in het klooster is lezen, veel lezen. Dat doe ik thuis ook genoeg, maar veel eerder tussendoor. In dit weekend heb ik de rust om langere tijd met mijn boek bezig te zijn. Ik neem ook altijd mijn bullet journal en dagboek mee. Die gebruik ik ineens ook meer. De rust om dingen op te pakken die thuis wat eerder blijven liggen of tussendoor gedaan worden krijg ik daar weer.

Het klooster is heel mindful

Eigenlijk past zo’n weekend in het klooster heel goed bij mindful leven. Je bent bezig met waar je op dat moment mee bezig bent. Andere dingen, die blijven gewoon liggen tot je daar mee bezig bent. Zondagochtend na het ontbijt heb ik een uur in de tuin gezeten, en niets gedaan. Behalve luisteren, voelen, ruiken en kijken. Beseffen hoeveel er gebeurt in zo’n tuin, zonder nog extra prikkels erbij.

Lees ook: -> Klooster | Dit heeft het me gebracht

Blij dat ik weg kon uit het klooster

Ja, dat heb ik toch ook weer elke keer. Ik ben ook weer blij dat ik terug kan. Zeker als ik eenmaal tot rust gekomen ben, uit het keurslijf van drukte in mijn normale leven gestapt ben. Terug naar mijn eigen leven en mijn eigen plek. Maar ook: terug naar een wereld waar je niet alleen naar binnen gekeerd bent, maar ook naar buiten gekeerd. Want hier buiten de muren is er ook zoveel moois te zien en te ontdekken! Dit leer ik ook weer extra waarderen in dat weekend binnen de kloostermuren.

Wat van de rust meenemen

Ik doe ook dit jaar weer mijn best om wat van de rust mee te nemen. Wat minder te moeten van mezelf, en meer te genieten van de dingen die ik wel doe. Het is heel makkelijk om snel weer in het normale ritme te springen natuurlijk.

Een tijdje naar het klooster past niet bij iedereen

Als je nieuwsgierig bent naar zo’n weekend zou ik het zeker een keer proberen. Maar houd er wel rekening mee: het past niet bij iedereen. Er zijn ook mensen die hier heel erg onrustig van worden. Of die zich erg ongemakkelijk voelen bij de gebruiken in het klooster. Lees je in wat er gebeurt voor je de keuze maakt, en als het je dan nog wat lijkt: probeer het gewoon een keer!

Citadel: The Concordat Sequence van Matthew S. Cox | recensie

Citadel: The Concordat Sequence Boek omslag Citadel: The Concordat Sequence
Matthew S. Cox
Dystopian/Young Adult/Middle Grade
Curiosity Quills Press
5 juli 2018
e-book
325

Kiera Quinn, elf jaar oud, weet zeker dat ze een nachtmerrie heeft. Ze ging een dutje doen in haar veilige slaapkamer, en wordt wakker in een post-apocalyptische wereld. Ze gelooft niet dat iedereen die ze heeft gekend misschien wel nooit heeft bestaan, inclusief haar beste vriendin―en ze gelooft zeker niet die oude man die haar vertelt dat ze de wereld herboren zal laten worden.

Ik las ‘Citadel: The Concordat Sequence’. Hier vertel ik wat ik ervan vond.

Citadel-concordat-sequence-Matthew-CoxWaar ‘Citadel: The Concordat Sequence’ gaat het over?

Kiera Quinn, elf jaar oud, weet zeker dat ze een nachtmerrie heeft. Ze ging een dutje doen in haar veilige slaapkamer, en wordt wakker in een post-apocalyptische wereld. Ze gelooft niet dat iedereen die ze heeft gekend misschien wel nooit heeft bestaan, inclusief haar beste vriendin―en ze gelooft zeker niet die oude man die haar vertelt dat ze de wereld herboren zal laten worden.

Nadat hij haar uit een pijp ziet kruipen, vertelt de rare man gekleed in rommel en oude computeronderdelen haar dat ze ‘het kind geboren van de aarde’ is. De enige kans van de mensheid om te overleven. Hoe gek zijn verhaal ook klinkt, alleen zijn in een immense woestenij maakt haar banger dan een aardige vreemde. Kiera speelt het spelletje mee, wanhopig en bang, hopend dat haar nare droom snel ophoudt.

Lees ook: Fluence van Stephen Oram | recencie

Wat vond ik van ‘Citadel: The Concordat Sequence’?

Dit is zo’n boek dat niet makkelijk is om over te schrijven, omdat ik het heb zitten lezen zonder te ‘metalezen’: ik ging op in het verhaal zonder te letten op wat het boek nou zo goed maakte of wat er beter zou kunnen.

Wat ik in ieder geval erg goed vind aan het boek, is dat Kiera een erg realistische elfjarige is. In ieder geval voor mij als volwassene. Ze kan impulsief reageren, en als ze de kans krijgt om echt kind te zijn met liefhebbende ouders grijpt ze die kans met beide handen aan. Niets geen twijfel of ze niet toch ‘uitverkoren’ is of zo (of juist die vreemde man meteen geloven dat het zo is). Ze stort zich vol overgave op haar nieuwe, voor die wereld gewone leven.

Ze geniet ervan dat ze nu aandacht krijgt, maar ze mist wel ook gewoon haar computerspelletjes. En het liefst van alles wil ze de mensen van wie ze houdt beschermen en alles zo normaal mogelijk houden. Oh en alles wat met ontlasting te maken heeft is eigenlijk vies, en zo. Nog zoiets wat in dit boek erg realistisch is, en wat je vaak niet tegenkomt in dit soort boeken: wat doe je als je moet, en er zijn geen gewone wc’s of wc-papier meer?

Niet kinderachtig

Dat Kiera een realistische 11-jarige is betekent niet dat dit boek ‘kinderachtig’ geschreven is, juist niet. Ik kon me als volwassene alsnog ontzettend goed in het verhaal inleven. Maar ik zou het denk ik ook aan een jonge tiener kunnen geven.

Ik kreeg de mogelijkheid dit boek gratis te lezen via Netgalley, in ruil voor een eerlijke recensie.

Dit boek is verkrijgbaar via bol.com. Deze link is een affiliate link: als je via hier iets koopt bij het blauwe mannetje, krijg ik een deel van de opbrengst. Dit zonder dat het jou meer kost.