BBL | Mijn ervaring na twee maanden

open-book-leren-studeren-boek
Bron: Pixabay

Het is nu ongeveer twee maanden geleden dat ik een voor mij best grote stap nam: ik ging een leerwerktraject in via de gemeente. Dat betekent dat ik nu zo’n twee maanden lang 20 uur aan de telefoon gezeten heb, en daarbij een dag in de week lessen kreeg. Tijd om te kijken hoe deze maanden voor mij geweest zijn, vind ik.

 

Loslaten

Als er iets is wat ik de afgelopen maanden heb moeten leren, dan is dat geweest dat ik dingen los moest laten! Niet alleen het vaak bloggen, of het uren lezen. Ook heb ik los moeten laten dat mijn huis niet altijd zo goed op orde is als ik zou willen. Ik moest loslaten dat ik dagelijks de afwas wilde doen. Verschillende activiteiten en vormen van vrijwilligerswerk (elke zaterdag een opkomst draaien bij scouting bijvoorbeeld) heb ik los moeten laten: ik heb er vaak geen energie meer voor.

 

Energie voor nieuwe dingen

Het vreemde is, dat ik andersom soms ook meer energie heb voor nieuwe dingen. Heel vaak bleven huishoudelijke klusjes liggen, omdat ik ze voor me uitschoof. Het overbekende ‘morgen heb ik daar ook wel tijd voor’, en uiteindelijk kwam die morgen dat ik het ook echt ging doen nooit. Ik haal na mijn werk wat boodschappen, wat zo veel minder zwaar voelt dan toen ik niet werkte – en het heen en weer lopen naar de winkels soms voelde als een dagtaak. Ik ga niet meer naar de voedselbank, en het opgebruiken van producten die we veel meer kregen dan we opkonden betekent dat mijn voorraadkastjes veel minder overvol staan, en aan de andere kant dat ik minder misgrijp bij de dingen die ik wel vaak gebruik. Ik heb geen uren de tijd meer om aan dingen te breien, maar wel nieuwe ideeën om te maken.

 

Het werk

Het werk vind ik ook leuk om te doen. Nog steeds niet ‘dit is mijn passie voor de rest van mijn leven’-leuk, maar wel ‘ik zie mezelf dit de komende paar jaar doen’-leuk. Ik heb fijne collega’s, en een leuke gemeente om bij te werken.

 

De lessen

Dan zijn er de lessen. Bijna elke week heb ik nu in Arnhem gezeten, voor lessen in communicatie en Nederlands. Mijn klas bestaat uit veertien personen, wat voor deze opleiding veel is, maar een stuk minder dan ik gewend ben. De meeste klasgenoten liggen binnen het ‘dit soort mensen vind ik leuk’-spectrum (die bij mij gelukkig erg breed is). Een paar niet helemaal, maar omdat ik de rest van de klas erg leuk vind heb ik daar niet zo’n last van.

De communicatielessen vond ik tot nu toe leuk en leerzaam. Dat is dan ook het gebied waarop ik het meeste op kan steken. Ik leer veel over mijn eigen communicatiestijl, en waarom ik reageer op mensen zoals ik doe. Superinteressant! De lessen Nederlands … Laat ik het erop houden dat deze taalnazi maar een paar kleine flutdingetjes op heeft gestoken.

Voor mijn eerste proeve van bekwaamheid kreeg ik vrijdag trouwens een 7,5! Daar ben ik superblij mee. Woensdag heb ik mijn examens spreken en schrijven voor Nederlands. Daarvoor ben ik lang niet zo zenuwachtig; als ik niet meer op het gevraagde niveau Nederlands kan schrijven is de wereld aan het vergaan haha.

7 comments / Add your comment below

  1. Klinkt toch alsof het helemaal je ding is. En zo zie je maar weer dat als er 1 ding in je leven verandert, er vaak automatisch heel wat dingen mee veranderen.

Leave a Reply