Blogtour Review| ‘Seance’ van Kevin Valgaeren

Seance Book Cover Seance
Kevin Valgaeren
Lannoo
Februari 2016
Paperback
334

Londen, 19de eeuw. Dr Francis Whitman, ooit een gevierd chemicus, wordt door een journalist gevraagd om een seance bij te wonen van het lokale fenomeen Elizabeth Archer. Zijn opdracht is om op wetenschappelijke wijze aan te tonen dat dit spirituele medium een oplichtster is. Het feit dat Miss Archer nooit in één ruimte te zien is met de geest die ze oproept en dat ze als twee druppels water op elkaar gelijken, maakt het werk van Dr Whitman aanvankelijk eenvoudig.
Maar niets is wat het lijkt, vooral wanneer er een dodelijk slachtoffer valt…

 

Aan het begin van de maand las ik Saence van Kevin Valgaeren, als onderdeel van de blogtour voor dit boek. Ik merkte dat ik al snel enthousiast was, en het boek leuk wilde vinden: het speelt in Londen in de tijd van Dickens, en is wat mysterieus, allemaal dingen die positief uit konden pakken!

 

Wat vond ik van het boek?

Het verhaal heeft een hele fijne combinatie tussen spanning, intermenselijke relaties. Ik geef toe dat ik er even in moest komen, omdat de schrijfstijl erg bij de tijd past waarin het zich afspeelt. Dat is niet erg, het is namelijk iets wat dit boek met mijn favoriete klassiekers deelt. Verwacht dus niet direct een meeslepend, vlot geschreven verhaal – al werd het uiteindelijk enorm meeslepend, en sprak het verhaal me door de eerste scene zeker wel meteen aan.

Ik vond het erg prettig dat de schrijfstijl niet typisch Vlaams aandeed, iets waar ik even bang voor was dat ik het zou moeten verwachten bij een Vlaamse schrijver. Een deel zal misschien verwoven zijn in het wat formeler aandoende taalgebruik, maar omdat dat zo bij de sfeer van het boek pastte, was het voor mij in ieder geval niet storend. Ik had nergens het idee dat ik door typische woorden heen moest werken.

Verder vond ik de personages goed uitgewerkt. De hoofdpersoon groeide enorm, maar ook bijpersonages maakten een ontwikkeling door tijdens het verhaal. Het enige nadeel – hoewel het voor het verhaal en de richting van de ontwikkelingen wel belangrijk was – vond ik, dat de hoofdpersoon meteen datzelfde deed waar hij zijn vrouw van beschuldigde: hij keek alleen naar uiterlijk. Dat en de seksscenes waren niet zo storend als ik wel eens heb meegemaakt, omdat ze qua schrijfstijl en verhaal er erg goed ingewoven waren, en toch belangrijk waren voor de keuzes die gemaakt werden. 

Saence heeft mijn aandacht van bijna het begin tot het eind vastgehouden. Toen ik er eenmaal echt goed inzat, heb ik de 80% die ik nog moest in één dag uitgelezen, omdat ik het boek niet meer weg kon leggen. Als je dit boek wilt lezen, raad ik het wel aan op een zonnige dag, met wat langer en meer licht – en wanneer je laat naar bed kunt gaan om het even te laten bezinken. Het bleef bij mij namelijk nog wel even rondspoken!

Dit artikel bevat affiliate links. Ik kreeg een gratis exemplaar van de uitgever, in ruil voor een eerlijke recensie.

1 comment / Add your comment below

Leave a Reply