Schrijven | geloven dat ik ooit een boek schrijf

 

Toen ik jong was leek het me geweldig: schrijver zijn, je fantasie op papier zetten en dat mensen het nog graag willen lezen ook. Schrijven was een van mijn favoriete tijdbestedingen. Als kind schreef ik schriften vol, en op de middelbare school kreeg ik het hoogste cijfer van de klas voor een opstel. Waarom heb ik eigenlijk nog steeds dat boek niet geschreven?

coffee-koffie-notitieboekje-notebook-schrijven-writing

Minder tijd om te schrijven

Het begon eigenlijk al toen ik naar de middelbare school ging. Ik had – of beter, maakte – minder tijd om te schrijven. Het werd ook niet interessant gevonden, en ik wilde graag bij de groep horen in die tijd. In ieder geval verdween mijn droom in die tijd flink naar de achergrond, om plaats te maken voor andere dromen.

Mijn zelfbeeld veranderde

Een belangrijkere reden dat ik steeds minder met schrijven bezig was, was dat mijn zelfbeeld veranderde. Ik kon toch nooit zo interessant, leuk en goed schrijven dat ik de boeken die ik las kon evenaren.

Dit is iets wat nu nog steeds speelt. De laatste jaren ben ik weer meer bezig met schrijven. Ik doe mee met nanowrimo, heb altijd notitieboekjes en pennen in de buurt. Mijn droom is terug, en ik wil dolgraag ooit een boek uitgegeven hebben. Maar … ik durf niet. Alles wat ik op papier heb gezet is ook weer weg gegooid, en alle bestanden zijn ook weer van mijn computer verwijderd, omdat ik het toch helemaal niet goed genoeg vond.

Schrijven is gewoon veel werk

Toch is het iets wat ik graag weer op wil pakken. Niet alleen in de maand november, maar als iets wat in ieder geval wekelijks terugkomt. Ik kan het dan meteen combineren met mijn voorliefde voor plannen: op mijn vrije dagen plan ik niet alleen tijd in om te bloggen, maar ook ‘gewone’ schrijftijd. Tijd waarin ik bezig ben met verhalen, of ze nou lang of kort zijn. Dat boek is niet het eerste doel, het weer iets uit mijn pen krijgen is belangrijker. Al wil ik natuurlijk nog steeds ooit dat boek geschreven hebben.

Ik kan het absoluut wel!

Het is niet voor niets dat ik dat hoge cijfer kreeg op de middelbare school. Eigenlijk is het net zoals met bloggen, wat ik ook nog steeds met veel plezier doe. Ik moet weer voor wat meer oefening zorgen, maar ik moet het ook gewoon gaan doen. Dan worden mijn teksten steeds beter, en kan ik ooit zeggen: ik heb een boek geschreven.

Klooster | Dit heeft het me gebracht

Afgelopen weekend ben ik in het klooster geweest. Bij sommige kloosters is het mogelijk om er als gast een tijdje te blijven. Dat is heerlijk om tot rust te komen, en kan enorm interessant én inspirerend zijn!

klooster-rust-inspiratie-minimalisme-buiten

Rustgevend

Een belangrijke reden dat ik met mijn moeder zo een weekend naar het klooster van de Clarissen in Megen ging, was de rust. Je moet je voorstellen dat je er flink veel ritme hebt. Op vaste tijden zijn er kerkdiensten, die bestaan uit veel rustige muziek (met veel herhaling) en veel stil zijn, en ook op vaste tijden zijn er maaltijden. Op de slaapkamers moet je stil zijn, om de andere gasten niet te storen. En je krijgt de tijd om even helemaal te onthaasten, zonder telefoon, computer en televisie.

Ik merk het nu nog. Zo zat ik vanavond een tijd lang in de tuin, met een breiwerk en zonder schermen om me heen, gewoon te luisteren naar mijn omgeving. Dat is iets wat ik hiervoor al jaren niet gedaan heb.

Read More

Wat wil ik nu gaan leren?

coffee-koffie-leren-studeren-study-learn

Het is morgen alweer een week geleden dat ik mijn diploma op ging halen. Tot krap een jaar geleden stond ik wat het leren en studeren betreft eigenlijk stil: ik durfde niet meer. Geen geld voor, en daarbij, wat nou als ik wéér iets niet afmaak? Tot ik dus begon aan een bbl-opleiding, en merkte dat het me gewoon erg goed afging. Ondertussen heb ik tot eind december werk op de plek waar ik stage liep, dat zegt genoeg lijkt me! Read More

Werkloosheid tot ziens!

bedelaar-beggar-werkloos-werkloosheid

In de afgelopen jaren heb ik veel geprobeerd om dat woord maar niet bij mij te laten horen: werkloosheid. Ik stak een hoop energie in mijn blog. Daarnaast deed ik vrijwilligerswerk waar veel tijd en energie in ging zitten. Ook heb ik zelfs een tijdje mijn Etsy-shop proberen op te bouwen. Toch kan ik er met terugwerkende kracht niet omheen. Ik was gewoon werkloos.

Wat doet werkloosheid met je?

Over wat werkloosheid met mensen doet in het algemeen is best veel geschreven, zoals dit artikel. Het antwoorden op de vraag ‘wat doe je?’ heb ik ook vaak moeilijk gevonden.

In de beginperiode had ik vooral tijd nodig om tot rust te komen. Ik begon mijn werkloze tijd na een heftige periode van veel teveel hooi op mijn vork nemen. Toen kwam er de periode van ideeën: ik ging, al kon ik geen werk vinden, niet stil staan. Er zijn enorm veel dingen die ik opgepakt heb, om maar bezig te blijven.

Toch zorgde de werkloosheid ook bij mij dat er steeds minder uit mijn handen kwam. Voor sommige dingen was er een logische verklaring; in de schuldsanering mag je geen zelfstandig ondernemer zijn bijvoorbeeld. Nou was dit daarvoor eigenlijk ook al de kop ingedrukt, omdat het niet helemaal liep. Achteraf was ik er, zoals gewoonlijk, teveel spontaan ingesprongen zonder voorbereiding. Dan nog, ik leek steeds minder echt te toen, en alles wat ik deed kostte meer energie.

Van werkloosheid naar studeren

Toen ik met een leerwerktraject begon, was het als je het goed bekijkt al gedaan met de werkloosheid. Er ging tijd zitten in mijn stage en opleiding, vooral in die stage. Al snel voelde het net zoals vroeger toen ik werkte: heel normaal om er vroeg mijn bed voor uit te gaan en er de hele dag mee bezig te zijn.

Als lezers van mijn blog hebben jullie vast wel gemerkt dat ik daar ineens veel minder tijd voor had. Ook andere dingen die ik vrijwillig deed heb ik moeten laten gaan, soms tot mijn grote opluchting. Andere keren tot mijn verdriet, dat ik met scouting moest stoppen vond ik verschrikkelijk! Nu ik mijn opleiding heb afgerond wil ik dingen rustigaan weer op gaan bouwen, om te beginnen met mijn blog. Het gaat meer planning vragen, maar dat is juist een leuke uitdaging!

Het houdt hier niet op

Een fijn aspect van mijn situatie is, dat ik de komende ruim een half jaar bij mijn stage kan blijven. Ik heb aan dit traject gewoon werk overgehouden, en wat mij betreft betekent dat het einde van de werkloosheid voor mij! Tot eind december heb ik in ieder geval werk. Dan houdt het daar voor mij zeker op, maar ik heb wel de vrijheid om verder te solliciteren. Vanuit een werkende positie, met een papiertje erbij, dus dat moet zeker goed komen.

Bron foto: Pixabay

Modewoorden | Passie

red-maple-leaf-bladeren-leaves-passie-passion

Het is een woord die ik regelmatig tegenkom, vooral op werkgebied: ‘passie’. Het is ook een woord waar ik een tijd moeite mee heb gehad: want wat is mijn passie eigenlijk, en heb ik wel een passie die ik kan volgen zoals iedereen lijkt te doen?

Verschillende mensen

Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren, en ik denk dat er verschillende soorten mensen zijn. Niet iedereen is even gepassioneerd, of goed in dezelfde dingen. Read More

Opruimen, inpakken en regelen

Nog maar zes dagen, dan hebben we de eerste nacht in ons nieuwe huis erop zitten. Het is natuurlijk superspannend!  Hoe gaat het ons nu af, al dat verhuizen?

 

Steeds meer afstrepen

Vooral de regeldingen krijgen we steeds meer afgestreept. Bij bedrijven is de verhuizing doorgegeven, er is geld gereserveerd voor verf, de lift en zo (en nog wat extra, wat ik in mijn hoofd natuurlijk al tien keer heb uitgegeven aan dingen als toch maar die boekenkast, maar in het echt gelukkig nog niet!).

 

Leven tussen de dozen

Ook als het gaat om inpakken zijn we al steeds verder. Jos en ik hebben allebei onze sterke punten als het gaat om inpakken en voorbereiden, zo heeft hij de boekenkasten uit elkaar gehaald, en heb ik veel andere dingen ingepakt (of weg gegooid, of bij elkaar geraapt voor de kringloop). Eigenlijk is het best gaaf om te zien hoe we elkaar aanvullen nu we samen verhuizen!

 

Enorm volle hoofden

Dat neemt niet weg dat we het allebei gigantisch spannend vinden om te verhuizen, en de laatste weken enorm volle hoofden hadden. Zoals ik eerder al verwachtte ben ik heel erg blij met mijn bullet journal waarin ik dingen kan plannen en afstrepen. Jos doet het liever digitaal, dat is ook prima. Dan nog zijn we moe, en zo af en toe totaal het overzicht kwijt. En weet je? Dat is prima, we vinden het ook steeds weer terug namelijk! Bijvoorbeeld door een eind te gaan lopen, en foto’s te maken van mooie bloemetjes. Het is lente, en we zijn druk bezig met een nieuw begin! Zin in.

Verhuizen: een ideaal moment om te ontspullen!

shells-schelpen-verzamelen-verzameling-opruimen

Als kind en als tiener was ik echt een verzamelaar. Ik vond het leuk om mijn kamer vol te zetten met prulletjes, en had onder andere een verzameling schelpen, een verzameling fotolijstjes, een stash wol en zelfgemaakte dingen en zo nog meer. Ik kon ontzettend moeilijk dingen wegdoen, en wilde alles bewaren omdat het wel eens handig zou kunnen zijn als ik op mezelf ging wonen. Read More

Wat wil je later worden? Naar de toekomst!

 

Maandag vertelde ik over mijn verleden als het gaat om droombanen en opleidingen. Wat ik als kind wilde worden, dat bleek helemaal niets voor mij te zijn. Maar hoe zie ik nu mijn toekomst dan?

Inspiratie voor mijn artikel was (een beetje onbewust, sorry) Vivian – die zo dapper schrijft over de dingen waar ze nu tegenaan loopt, en die genoeg overlap in haar situatie heeft om mijn herinneringen naar boven te halen.

Read More

Wat wil je later worden? Een terugblik

 

Toen ik op de basisschool zat, leek mijn pad naar ‘later’ me duidelijk. Ik zou naar de middelbare school gaan, en dan zou ik genoeg leren om daarna te gaan werken. Simpel genoeg. Het leek me niets om op kantoor of in de bouw te werken (mijn vader is bouwkundige, en ik had niets met zijn werk als kind – en kantoren stonken in de jaren 90 nog heel erg naar … nou ja, naar kantoor). Daarbij had ik het beeld van in een donker, stinkend hol opgesloten zitten. Tja … Juffrouw worden, dat leek me dan wel weer wat. Met kinderen bezig zijn, ze gave dingen leren, dat idee.

Inspiratie voor mijn artikel was (een beetje onbewust, sorry) Vivian – die zo dapper schrijft over de dingen waar ze nu tegenaan loopt, en die genoeg overlap in haar situatie heeft om mijn herinneringen naar boven te halen. Read More

Winacties, waarom doe ik dat dan niet?

 

Vanuit een hoekje liggen ze me toe te zwaaien: een stapeltje boeken die niet mee gaan als we gaan verhuizen. Omdat we ze al een keer gelezen hebben en dat geen tweede keer willen bijvoorbeeld. Maar ook mooie boeken waar ik een vertaling en de originele taal van heb staan, en waarvan ik er maar één nog ga lezen. Ik ben al een tijdje aan het denken wat ik ermee wil doen. De gedachte om er een winactie mee te organiseren is al eens in mijn hoofd opgekomen, maar ik doe het niet. Waarom dan niet? Read More