Citadel: The Concordat Sequence van Matthew S. Cox | recensie

Citadel: The Concordat Sequence Boek omslag Citadel: The Concordat Sequence
Matthew S. Cox
Dystopian/Young Adult/Middle Grade
Curiosity Quills Press
5 juli 2018
e-book
325

Kiera Quinn, elf jaar oud, weet zeker dat ze een nachtmerrie heeft. Ze ging een dutje doen in haar veilige slaapkamer, en wordt wakker in een post-apocalyptische wereld. Ze gelooft niet dat iedereen die ze heeft gekend misschien wel nooit heeft bestaan, inclusief haar beste vriendin―en ze gelooft zeker niet die oude man die haar vertelt dat ze de wereld herboren zal laten worden.

Ik las ‘Citadel: The Concordat Sequence’. Hier vertel ik wat ik ervan vond.

Citadel-concordat-sequence-Matthew-CoxWaar ‘Citadel: The Concordat Sequence’ gaat het over?

Kiera Quinn, elf jaar oud, weet zeker dat ze een nachtmerrie heeft. Ze ging een dutje doen in haar veilige slaapkamer, en wordt wakker in een post-apocalyptische wereld. Ze gelooft niet dat iedereen die ze heeft gekend misschien wel nooit heeft bestaan, inclusief haar beste vriendin―en ze gelooft zeker niet die oude man die haar vertelt dat ze de wereld herboren zal laten worden.

Nadat hij haar uit een pijp ziet kruipen, vertelt de rare man gekleed in rommel en oude computeronderdelen haar dat ze ‘het kind geboren van de aarde’ is. De enige kans van de mensheid om te overleven. Hoe gek zijn verhaal ook klinkt, alleen zijn in een immense woestenij maakt haar banger dan een aardige vreemde. Kiera speelt het spelletje mee, wanhopig en bang, hopend dat haar nare droom snel ophoudt.

Lees ook: Fluence van Stephen Oram | recencie

Wat vond ik van ‘Citadel: The Concordat Sequence’?

Dit is zo’n boek dat niet makkelijk is om over te schrijven, omdat ik het heb zitten lezen zonder te ‘metalezen’: ik ging op in het verhaal zonder te letten op wat het boek nou zo goed maakte of wat er beter zou kunnen.

Wat ik in ieder geval erg goed vind aan het boek, is dat Kiera een erg realistische elfjarige is. In ieder geval voor mij als volwassene. Ze kan impulsief reageren, en als ze de kans krijgt om echt kind te zijn met liefhebbende ouders grijpt ze die kans met beide handen aan. Niets geen twijfel of ze niet toch ‘uitverkoren’ is of zo (of juist die vreemde man meteen geloven dat het zo is). Ze stort zich vol overgave op haar nieuwe, voor die wereld gewone leven.

Ze geniet ervan dat ze nu aandacht krijgt, maar ze mist wel ook gewoon haar computerspelletjes. En het liefst van alles wil ze de mensen van wie ze houdt beschermen en alles zo normaal mogelijk houden. Oh en alles wat met ontlasting te maken heeft is eigenlijk vies, en zo. Nog zoiets wat in dit boek erg realistisch is, en wat je vaak niet tegenkomt in dit soort boeken: wat doe je als je moet, en er zijn geen gewone wc’s of wc-papier meer?

Niet kinderachtig

Dat Kiera een realistische 11-jarige is betekent niet dat dit boek ‘kinderachtig’ geschreven is, juist niet. Ik kon me als volwassene alsnog ontzettend goed in het verhaal inleven. Maar ik zou het denk ik ook aan een jonge tiener kunnen geven.

Ik kreeg de mogelijkheid dit boek gratis te lezen via Netgalley, in ruil voor een eerlijke recensie.

Dit boek is verkrijgbaar via bol.com. Deze link is een affiliate link: als je via hier iets koopt bij het blauwe mannetje, krijg ik een deel van de opbrengst. Dit zonder dat het jou meer kost.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.