Gezellig alleen zijn

bear-beer-alleen-alone
Bron: Pixabay

Als je introvert en extravert als extremen pakt, zit ik zoals veel andere mensen ergens tussenin. Misschien komt dat omdat ik in een groot gezin ben opgegroeid, waardoor mijn comfort zone toch ergens was met veel mensen om me heen – maar dan wel mensen die ik goed ken, en bij wie ik op mijn gemak voel. Zo kan ik bij mijn zusje thuis nog steeds op de bank ploffen en mijn schoenen uittrekken, al is dat nooit mijn ‘thuis’ geweest – na een twaalf jaar bij elkaar op de kamer slapen ga ik er vanuit dat ze wel gewend is aan mijn zweetvoeten 😉

 

Sociale fladderaar

Voor mensen die mij niet kennen, kan ik een echte sociale fladderaar lijken. Bij onze bruiloft vond mijn man het enorm knap dat ik bij iedereen even een praatje kon gaan maken, terwijl dat voor mij vanzelfsprekend leek. Ik vind het heerlijk om onder de mensen te komen, en net als mijn moeder lijk ik ‘iedereen’ te kennen als ik door mijn woonplaats loop. Als ik een paar buurvrouwen hoor kletsen op de galerij, heb ik sterk de neiging om mee te gaan praten.

 

Maar dan een introverte

Hoewel dat soort dingen voor mij vanzelfsprekend zijn, kost het me ongemerkt toch veel energie. Vooral het fladderen: de koetjes en kalfjes, het weer, of gewoon al die dingen over de buurt die je met je buren bespreekt. Als het om gesprekken gaat, ga ik graag de diepte in, daar haal ik zelf meer uit – maar dat doe je niet met iedereen.

Om op te laden, ben ik graag alleen bezig. Dat kan nog steeds betekenen dat ik lekker boodschappen ga doen, maar dan in mijn eentje. Een lange wandeling maken (maar dat dan wel weer het liefst met mijn favoriete tegenaanpraatpersoon). Lekker blogs lezen, en wel reageren, maar geen gesprek gaande hoeven houden.

Alleen zijn, ik vind het vaak heerlijk!

18 comments / Add your comment below

  1. Alleen zijn is een stuk minder erg als je het een keuze is, dan kan het inderdaad juist ook heel fijn zijn.
    Dat veranderd als je er niet voor kiest ,maar door allerlei omstandigheden heel vaak alleen bent.
    Hoewel ik het geen ramp vind om alleen te zijn , zou ik toch liever wat vaker mensen om me heen hebben.

  2. Heel herkenbaar, genieten van alleen zijn. Alleen ben ik heel slecht in praatjes maken, net omdat ik liever dieper contact maak. Dat begint natuurlijk nooit dadelijk met diep contact maar die stap er voor, die zou ik liefst overslaan.

  3. Ik ga ook met onbekenden regelmatig wat dieper en merk dat veel mensen daar behoefte aan hebben omdat ze heel makkelijk hun verhaal vertellen.
    Niet dat ik het daarom doe hoor, het gebeurd gewoon.
    En ja dat alleen zijn, wat is dat heerlijk. Ik MOET gewoon veel alleen zijn en gelukkig kan dat ook.
    Toen ik echt alleen was vond ik t vaak, meestal heel leuk om thuis te komen in een stil huis.
    Moest er niet aan denken om nog te moeten koken voor kids en man of te moeten praten.
    Maar wat Johmar schrijft is ook waar.
    Als je wel behoefte hebt aan mensen en je kan bijv. niet makkelijk contact maken, geen leuke familie om je heen, is het wel een drama.
    Ik heb regelmatig kerst en nieuwjaar alleen “gevierd” en ik kan je zeggen dat dat wel het toppunt van eenzaamheid kan zijn.
    En dat voor mij ook was.
    NIEMAND die er aan dacht dat ik alleen was.
    liefs

    1. Ik denk dat het inderdaad een verschil maakt, weten dat er wel mensen zijn die aan je denken. Uiteindelijk heeft iedereen behoefte aan contact denk ik, al verschilt het hoeveel behoefte we eraan hebben. Gelukkig heb je op dat soort dagen nu Mr. X 🙂

  4. Heel herkenbaar wat je daar schrijft. Alhoewel ik dat sociaal fladderen toch ook regelmatig erg lastig vind. Het kost me inderdaad veel energie om continu dezelfde fladderpraatjes te moeten maken. Alleen zijn vind ik ook heerlijk. Ik hou van mijn eigen gezelschap 😉

  5. Ik kan er soms heel erg van genieten, een dag alleen zijn maar vind het ook heerlijk als Tommy thuis is. Samen vind ik vaak toch gezelliger dan alleen.

  6. Alleen zijn is ook een kunst. Sommige mensen lopen er liever voor weg. Ik ben altijd graag alleen geweest, ik had genoeg aan mijn eigen fantasie. Maar contact met mensen is ook wel erg fijn hoor.
    Over koetjes en kalfjes praten lukt mij niet altijd en ik herken het dat het mij ook vermoeit.

  7. Het is soms inderdaad heerlijk om alleen te zijn! Ik herken het trouwens wel dat ik sociale dingen altijd heel erg fijn is, maar het wel veel energie kost. Sinds ik chronisch ziek ben ben ik daardoor voor mijn gevoel toch wat minder spontaan geworden.

  8. Ik herken mezelf hier enorm in: de laatste tijd ben ik het steeds fijner gaan vinden om sociaal te zijn en het gezelschap van anderen op te zoeken, maar ik vind alleen zijn ook nog steeds echt heerlijk!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.