Niet iedereen hoeft je leuk te vinden

daisy-bloemen-madelief-madeliefjes-ze-vinden-jou-leuk
Bron: Pixabay

 

Als kind had ik het al: aan de ene kant trok ik graag mijn eigen lijn, stippelde ik mijn eigen pad uit, en aan de andere kant wilde ik erg graag bij de groep horen. ‘Normaal’ zijn, niet buiten de boot vallen, door mensen leuk gevonden worden. Achteraf vond ik mezelf toen ook al erg regelmatig helemaal niet leuk, zou het daaraan liggen?

 

Ook als tiener had ik het allebei een beetje. In de tweede zelfs zo erg, dat een paar klasgenoten me irritant vonden (blijkbaar) en me actief gingen negeren. Na dat jaar ging er bij mij een knopje om: ik wilde gewoon mijn eigen ding weer doen. Al snel bleek ik alsnog vrienden te kunnen maken, en hoewel ik op de middelbare school geen eeuwige vriendschappen gesmeed heb, kijk ik op de latere jaren toch met een goed gevoel terug. Waar zit dat toch in?

 

Ik ging mijn eigen gang

Ik was gek op lezen, en deed dat dus ook gewoon in veel tussenuren. Op sommige gebieden was ik toen al een beetje een nerd, en ik vond mijn plekje tussen een groepje jaargenoten van het gymnasium. Zij zaten op een zelfde golflengte als ik, en dat ik op de havo zat boeide niet. Ik durfde ‘rare’ kleren aan te trekken.

Dat betekent trouwens niet dat ik me helemaal niets meer aantrok van wat anderen van me zouden vinden. In tegendeel, sinds die tijd kan ik zo nog een paar gigantische persoonlijke missers aanwijzen, omdat ik alsnog de goedkeuring van mensen wilde hebben.

 

Niet iedereen hoeft me leuk te vinden

Dat ik me toch nog erg veel bezig hield met het naar de zin maken van anderen, dat kwam dit jaar bij de psycholoog weer naar voren. Er waren toch wel erg veel keuzes die ik niet had durven maken, dingen waar ik uiteindelijk niet vol voor had durven gaan, omdat het ‘wat zullen ze van me vinden? Ben ik wel goed/leuk/enthousiast/etc. genoeg?’ maar in mijn hoofd rond bleef spoken. En weet je wat? Eigenlijk is dat toch hardstikke jammer van al die gemiste kansen!

 

Kansen aangrijpen en open zijn

Dat ik ver gekomen ben, merkte ik de afgelopen ruim een maand. Bij een sollicitatie voor een leerwerktraject was ik open over de dingen waar ik tegenaan liep, met in mijn achterhoofd: ‘nu zullen ze me vast niet die stageplek durven geven’. En wat bleek? Ze liepen juist een stapje harder om me binnen te halen – of zo kwam het naar mij toe in ieder geval over. Omdat ik open ben over wat ik moeilijk vind en waar mijn zwakke punten liggen, kan ik ook meer leren werken met wie ik ben, in plaats van te proberen aan een ideaalplaatje van de perfecte werknemer te voldoen. Vervolgens bleek mijn klas een erg brede groep te zijn, in leeftijd, (levens-)ervaring en manier van communiceren. Eerst merkte ik dat ik er onzeker van werd, maar toen ik tegen mezelf ging herhalen dat ze me niet leuk hoeven te vinden, als ik maar leer (en als ze me stom vinden kom ik ze volgend jaar toch niet meer tegen) bleek het erg mee te vallen.

 

Ik wil er meer naar gaan leven

Als er iets is wat ik wil blijven onthouden, is dit het wel: ze hoeven me niet leuk te vinden. Ik vind mezelf soms ook niet leuk. Hoewel hij meestal iets anders beweert, geloof ik zelfs niet dat mijn man me altijd leuk vindt – maar hij houdt wel van me 😉 Voor mijn ouders geldt waarschijnlijk hetzelfde, ik heb echt wel eens dingen uitgehaald waardoor ze me de stomste dochter van de wereld moeten hebben gevonden. Nou ben ik altijd weer uit de afgronden van mezelf naar vinden geklommen, en de mensen om me heen die belangrijk voor me zijn houden nog steeds van me, al ben ik wel eens stom. Voor mezelf en voor hen is het belangrijkste dat ik mezelf ben en blijf. Dat anderen me leuk vinden is mooi meegenomen, maar bijzaak.

Voor jou geldt hetzelfde: ze hoeven je niet leuk te vinden. Dat jij je goed voelt bij hoe je bent is veel belangrijker.

13 comments / Add your comment below

  1. Ik denk dat elke puber er toch wel graag bij hoort, hoe hard ze ook willen laten zien dat hun dat niets uitmaakt. Het is pas met ouder worden dat je beseft dat je jezelf mag zijn. Zo heb ik dat toch ook heel erg ervaren. Het is pas de laatste jaren (en ik ben ondertussen de 30 gepasseerd) dat ik het idee van ‘wat gaan de mensen zeggen’ een beetje kan loslaten.

    1. Ik denk ook wel dat elke puber dat een beetje heeft, al heeft de een het sterker dan de ander. Ik heb ook een broertje als voorbeeld, die in de eerste al riep ‘ik word later dominee!’ 😉 dus bij mij leek het misschien nog een beetje erger.

  2. Heel fijn voor je dat je zo ver bent gekomen dat het je niet uitmaakt wat andere er van vinden.

    Ik ben altijd al een apart type geweest, en ook in de pubertijd maakte het e niet zoveel uit wat andere van me dachten en dat heb ik nu nog steeds.

    Groetjes Sas

    1. Het is nog lang niet zover dat het me helemaal niet uitmaakt hoor! Al ben ik het afgelopen jaar inderdaad een eind gekomen, en dat geeft toch een hoop rust 🙂 Gaaf dat je als tiener al een apart type was!

  3. Oohh, dat vind ik zoooooo moeilijk!! Accepteren dat mensen je (misschien) niet aardig vinden! Oh de horror!
    Maar je hebt helemaal gelijk! Wat maakt het eigenlijk ook uit….. Als ik maar blij met mezelf ben!

  4. Mensen hebben vaak moeite met mij, ik ben niet bepaald doorsnee en nogal (te)? direct, open, en helaas ook erg gevoelig terwijl ik vaak een harde indruk maak. Ik vind het (nog steeds) erg dat veel mensen mij niet mogen maar het lukt me ook niet echt om me aan te passen.

    1. En eigenlijk zou je jezelf dus ook niet aan moeten hoeven passen. Jij bent jij. En mensen die je beter kennen en de moeite waard zijn zullen ook weten hoe jij bent, en dat je wél gevoelig bent.

  5. Heel mooi stuk en heel erg waar ook! Ik herken mezelf er wel een beetje in: ik vind het heerlijk om alleen te zijn en heb ook het idee van me af gezet dat ik vrienden móet hebben. En sinds ik dat doe, heb ik juist meer vrienden!

    1. Fijn om te horen dat jij juist ook meer vrienden krijgt door jezelf te zijn 😀 Dat zijn namelijk dan ook eerder de mensen die jou waardevol vinden, en niet de persoon die je probeert te zijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.