Citadel: The Concordat Sequence van Matthew S. Cox | recensie

Citadel: The Concordat Sequence Boek omslag Citadel: The Concordat Sequence
Matthew S. Cox
Dystopian/Young Adult/Middle Grade
Curiosity Quills Press
5 juli 2018
e-book
325

Kiera Quinn, elf jaar oud, weet zeker dat ze een nachtmerrie heeft. Ze ging een dutje doen in haar veilige slaapkamer, en wordt wakker in een post-apocalyptische wereld. Ze gelooft niet dat iedereen die ze heeft gekend misschien wel nooit heeft bestaan, inclusief haar beste vriendin―en ze gelooft zeker niet die oude man die haar vertelt dat ze de wereld herboren zal laten worden.

Ik las ‘Citadel: The Concordat Sequence’. Hier vertel ik wat ik ervan vond.

Citadel-concordat-sequence-Matthew-CoxWaar ‘Citadel: The Concordat Sequence’ gaat het over?

Kiera Quinn, elf jaar oud, weet zeker dat ze een nachtmerrie heeft. Ze ging een dutje doen in haar veilige slaapkamer, en wordt wakker in een post-apocalyptische wereld. Ze gelooft niet dat iedereen die ze heeft gekend misschien wel nooit heeft bestaan, inclusief haar beste vriendin―en ze gelooft zeker niet die oude man die haar vertelt dat ze de wereld herboren zal laten worden.

Nadat hij haar uit een pijp ziet kruipen, vertelt de rare man gekleed in rommel en oude computeronderdelen haar dat ze ‘het kind geboren van de aarde’ is. De enige kans van de mensheid om te overleven. Hoe gek zijn verhaal ook klinkt, alleen zijn in een immense woestenij maakt haar banger dan een aardige vreemde. Kiera speelt het spelletje mee, wanhopig en bang, hopend dat haar nare droom snel ophoudt.

Lees ook: Fluence van Stephen Oram | recencie

Wat vond ik van ‘Citadel: The Concordat Sequence’?

Dit is zo’n boek dat niet makkelijk is om over te schrijven, omdat ik het heb zitten lezen zonder te ‘metalezen’: ik ging op in het verhaal zonder te letten op wat het boek nou zo goed maakte of wat er beter zou kunnen.

Wat ik in ieder geval erg goed vind aan het boek, is dat Kiera een erg realistische elfjarige is. In ieder geval voor mij als volwassene. Ze kan impulsief reageren, en als ze de kans krijgt om echt kind te zijn met liefhebbende ouders grijpt ze die kans met beide handen aan. Niets geen twijfel of ze niet toch ‘uitverkoren’ is of zo (of juist die vreemde man meteen geloven dat het zo is). Ze stort zich vol overgave op haar nieuwe, voor die wereld gewone leven.

Ze geniet ervan dat ze nu aandacht krijgt, maar ze mist wel ook gewoon haar computerspelletjes. En het liefst van alles wil ze de mensen van wie ze houdt beschermen en alles zo normaal mogelijk houden. Oh en alles wat met ontlasting te maken heeft is eigenlijk vies, en zo. Nog zoiets wat in dit boek erg realistisch is, en wat je vaak niet tegenkomt in dit soort boeken: wat doe je als je moet, en er zijn geen gewone wc’s of wc-papier meer?

Niet kinderachtig

Dat Kiera een realistische 11-jarige is betekent niet dat dit boek ‘kinderachtig’ geschreven is, juist niet. Ik kon me als volwassene alsnog ontzettend goed in het verhaal inleven. Maar ik zou het denk ik ook aan een jonge tiener kunnen geven.

Ik kreeg de mogelijkheid dit boek gratis te lezen via Netgalley, in ruil voor een eerlijke recensie.

Dit boek is verkrijgbaar via bol.com. Deze link is een affiliate link: als je via hier iets koopt bij het blauwe mannetje, krijg ik een deel van de opbrengst. Dit zonder dat het jou meer kost.

Fluence van Stephen Oram | recensie

Fluence Boek omslag Fluence
Stephen Oram
SilverWood Books
26 juni 2015
Paperback
316

Stel je een wereld voor waar je invloed op social media bepaalt wat voor baan, huis en vrienden je hebt. Een wereld zonder politici, waar de grote bedrijven regeren.

Fluence is een verhaal over ambitie en wanhoop, en over zichtbare en verborgen macht. Amer is jong en ambitieus. Martin is opgebrand door jarenlang te vechten. Zij speelt vals om te krijgen wat ze wil, terwijl hij nauwelijks vast kan houden aan wat hij heeft.

Fluence is een verhaal over ambitie en wanhoop, en over zichtbare en verborgen macht. Amer is jong en ambitieus. Martin is opgebrand door jarenlang te vechten. Zij speelt vals om te krijgen wat ze wil, terwijl hij nauwelijks vast kan houden aan wat hij heeft.

Fluence-Stephen-Oram

Bij het lezen van de blurb wist ik niet zeker of ik Amber wel zou mogen. Hoewel ik totaal anders ben dan zij, ben ik haar wel meer gaan begrijpen tijdens het lezen van dit boek. Sowieso zijn de personages zo goed omschreven dat het heel makkelijk was om ze te volgen.

Fluence bepaalt wie je bent

In dit boek bepaalt je fluence, oftwel je invloed op social media, wie je bent. Iedereen heeft een facebook-achtig social media account en wordt elk jaar beoordeeld. Heb je nog genoeg punten om in je sociale cirkel te blijven of verder te groeien? Net zo belangrijk, krijg je het wel voor elkaar om mee te komen in de maatschappij?

Wat als je niet mee kunt komen?

Fluence laat ook heel duidelijk zien wat er gebeurt als de klassemaatschappij verder wordt doorgetrokken. Het laat ook zien hoe ver het kan gaan als mensen niet mee kunnen komen met de eisen. Een wereld die bureaucratisch is en gericht op geld, is dat een wereld die we willen? Aan de andere kant, hoe ver zijn we zelf bereid te gaan voor hebzucht en ambitie?

Lees ook: Moet iedereen zoveel mogelijk werken?

Social media gebruiken

Fluence is een van die boeken die een spiegel voorhoudt. Hoe gebruiken we zelf social media? Als ik eerlijk ben gebruik ik het zelf vrij veel. Instagram vind ik tof, twitter en facebook gebruik ik ook dagelijks. Ik vind het ook zeker niet erg als je op die linkjes klikt en me gaat volgen. En toch, zou ik er niet aan moeten denken dat alles bepaald wordt door hoeveel mensen dat ook echt doen.

Rust pakken en dan weer vooruit

Rust pakken en dan weer vooruit

Er zijn van die mensen die zich ontzettend verantwoordelijk voelen voor wat ze doen. Ik ben daar een van. Omdat dat niet altijd goed is, greep ik wat technische problemen aan deze winter. Ik nam even rust van het bloggen. Zeker omdat ik mezelf bij mijn nieuwe baan ook veel te druk aan het maken was.

rust-thee-tea-rest-time

Wat deed ik in tijden van rust?

Om te beginnen kon ik het bloggen niet helemaal laten. Er verschenen wat posts op een gratis blog, waar ik op de een of andere manier minder druk voelde om ook wat te posten. Soms postte ik regelmatig. Soms postte ik maanden niet, en dat was goed.

Verder werkte ik een paar weken full-time, om vervolgens mezelf voorbij te rennen. Eind december zat ik dan ook met een burn-out thuis. Dat combineerde ik met een terugval in een depressie. In die periode deed ik dus helemaal niets meer. Oke, echt rust was dit in eerste instantie dus niet. Maar mijn lichaam zorgde er wel voor dat het dat toch werd.

Voor mezelf zorgen

De tijd van voor mezelf zorgen in plaats van verwachtingen najagen brak aan. Zodra ik de concentratie weer begon te krijgen las ik erg veel. Na mijn vorige post hier heb ik dan ook heel veel andere dingen gelezen. Ik gebruikte de dingen die ik bij therapie geleerd had, zoals meditatie. Ik wandelde veel. Voor mezelf zorgen was even belangrijker dan andere dingen.

Na rust weer vooruit

Nu begint voor mij de periode te komen dat ik weer vooruit ga kijken. Weer beginnen met ‘echt bloggen’ hoort daar bij. En ja, hier voelt het toch meer echt dan op blogspot. Ik ben bezig met kijken waaróm ik gevoelig ben voor depressies. De bedoeling is dat ik daarop in kan spelen. Dat ik voor mezelf kan zorgen zonder stil te staan. Ik heb weer zin om verder te gaan.

Lezen en wat ik nu lees – vertel jij ook wat jij leest?

Tijd heb ik momenteel weinig. Tijd om te lezen, maar ook tijd voor uitgebreide blogartikelen ontbreekt me meer dan ik leuk vind. Wat ik wel kan doen is die twee in ieder geval combineren. Dat doe ik in korte posts over wat ik nu aan het lezen ben. Bij deze.

Wat ik te lezen heb deze week:

Gejatte verhalen

Deze bundel staat vol met verhalen die ooit zijn opgeschreven voor het blog gejatteverhalen.nl, en wat nieuwe verhalen. De schrijver is anoniem en vertelt alsof hij (of zij) de verhalen zelf heeft meegemaakt. De bundel geeft een heel leuk inkijkje in de muziekwereld. Daarnaast is het ook nog eens lekker licht, en is het makkelijk om tussendoor eens een verhaal te lezen. Ik won dit boek bij een give-away van Tineke.

northanger-abbey-jane-austen-lezenNorthanger Abbey van Jane Austen

Northanger Abbey is een van die boeken die ik graag herlees. Hiermee val ik terug op boeken die ik al goed ken als ik druk ben. Daar voel ik me goed bij. Jane Austen is wat mij betreft natuurlijk sowieso een aanrader om te lezen. Het is als je de boeken beter kent zeker geen alleen maar romantiek. Ze laat veel kritiek op de maatschappij van die tijd terugkomen, met heerlijk subtiele prikjes. In dit boek zijn die heel wat minder subtiel dan in haar latere werk. Maar dat maakt het wat mij betreft niet minder goed.

Lees ook –> Lezen: drie boeken voor bij het haardvuur

Een van de dingen die ik mezelf voor probeer te houden is ‘lezen kan altijd’. Op deze manier hoop ik dat zelf wat vol te houden.

Wat lees jij nu? Ik hoor het graag.

Links naar bol.com zijn affiliate links. Als je via deze links iets koopt gaat een gedeelte van het bedrag naar mij in plaats van naar bol.

Rust in drukke tijden

Hoewel ik minder ging werken, leek mijn leven voller te worden. Het werd weer tijd voor verjaardagen en andere feestjes. We startten met een nieuwe groep voor Dungeons & Dragons. Ik solliciteerde veel. Om het nog beter te maken heb ik nu een nieuwe baan. Daarvoor ga ik uitgerekend in december een fulltime training volgen. Het is allemaal supergaaf natuurlijk! Maar hoe houd ik rust in drukke tijden? En dan het liefst zonder mezelf of dingen die ik belangrijk vind (blog, hallo, jij hier?) te verwaarlozen?

rust-druk-drukke-tijden Read More

Nanowrimo 2017: van pantser naar plantser

Het is weer eind oktober. Dat betekent niet alleen leuke, herfstige dingen in huis hebben – niet zo veel als vorig jaar geef ik toe. Ik heb tegenwoordig een voortuin waarin een paar pompoenen op een tafeltje liggen. Een paar blaadjes en kastanjes op een schaal. Dat was het wel geloof ik. Het betekent ook dat het bijna november is. In die maand ga ik weer meedoen met nanowrimo.

nanowrimo-verhalen-schrijven-boek-notitieboek-stationery Read More

Heerlijk dromen met een enorm diepe laag

The Toy Makers Boek omslag The Toy Makers
Robert Dinsdale
Ebury digital
8 februari 2018
ebook
320

Met de eerste vorst van de winter opent het Emporium. Een plek vol hoop en dromen. In deze speelgoedwinkel worden stokpaarden verkocht, honden van patchwork die lijken te leven (Sirius <3). Bomen van papier die uit een doosje groeien, en houten soldaatjes die echt vechten. The-Toy-Makers-dromen

Cathy Wray komt voor het eerst in het Emporium als ze van huis weg wil. Ze ziet een advertentie in de krant dat ze winkelhulpen zoeken. Het duurt niet lang voor de magie van het Emporium haar hart weet te raken. Read More

Liefde ervaren en geliefd zijn

Liefde, wat is dat eigenlijk? We weten allemaal dat het er is, maar het is moeilijk grijpbaar. Vaak denk je er niet bewust bij na. Als je er wel bewust bij nadenkt, word je er misschien wel onzeker van.

geliefd-liefde-ervaren

Liefde voor jezelf of voor een ander

Als ik naar mezelf kijk, vind ik van mezelf houden best wel heel erg moeilijk. Dat vond ik vroeger al. Eigenlijk ben ik best onzeker als het om liefde voor mezelf gaat. Van een ander houden vind ik op de een of andere manier makkelijker. Als ik om me heen kijk, zie ik vaak dat ik daarin niet de enige ben.

Liefde ervaren

Ook het ervaren hiervan kan moeilijk zijn. Erg? Op dat moment wel. Wat mij dan helpt is mijn verstand inzetten. Ik ervaar het dan wel niet, maar ik weet gelukkig dan ook dat ik niet altijd op mijn eigen ervaringen moet vertrouwen. Al snap ik het niet, ik weet dat anderen wel van mij houden. Dat heeft mij door heel veel moeilijke periodes heen gesleept. Net zolang tot ik het wel weer ging ervaren. Tot ik weer merkte hoe warm het voelt dat mijn man of mijn ouders van me houden.

Liefde om altijd te onthouden

Ik wil altijd onthouden dat ik geliefd ben, ook als ik het niet zie. Daarom heb ik het ook in een tatoeage verwerkt, met een bijbeltekst, namelijk 1 Korinthe 13:13.

Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

Sta jij er wel eens bij stil dat mensen van je houden?