Slip van David Estes

Slip Book Cover Slip
Slip #1
David Estes
Dystopian, Young Adult
Create Space
1 december 2014
Paperback
416

De wereld is behoorlijk kapot, en om de grondstoffen en het voedsel op peil te houden moet het bevolkingsaantal in de Reorganised United States of America gelijk blijven. Dat betekent dat er geen Mexicanen en Canadezen naar binnen mogen, langs die grenzen zijn enorme muren gebouwd. Als je een kind wilt krijgen, kan je een Death Match kopen; je kind mag pas geboren worden als die is overleden.

In de wereld van de hoofdpersoon zonder naam bestaat hij niet. Hij is geboren als UnBee: een unauthorized being. Hoe kan hij deze gebroken wereld overleven?

De verhuizing, ook van mijn server!

rode-muur-red-wall-verhuizen-schilderen

Het gaat altijd harder dan je van tevoren kunt bedenken: de tijd voor een verhuizing. We gaan zo kijken hoe de verf is opgedroogd, waarschijnlijk is het schilderen nu klaar. Morgen worden onze spullen overgehuisd …

De server verhuist natuurlijk mee. Dus jullie zijn gewaarschuwd, mijn blog gaat tijdelijk offline. Met wat geluk alleen de periode dat het duurt om de server te installeren op het nieuwe adres, met wat pech totdat we weer internet hebben. Dus niet schrikken als jullie mijn blog niet kunnen vinden dit weekend, dan zijn we gewoon onderweg naar een supertof nieuw thuis!

Opruimen, inpakken en regelen

Nog maar zes dagen, dan hebben we de eerste nacht in ons nieuwe huis erop zitten. Het is natuurlijk superspannend!  Hoe gaat het ons nu af, al dat verhuizen?

 

Steeds meer afstrepen

Vooral de regeldingen krijgen we steeds meer afgestreept. Bij bedrijven is de verhuizing doorgegeven, er is geld gereserveerd voor verf, de lift en zo (en nog wat extra, wat ik in mijn hoofd natuurlijk al tien keer heb uitgegeven aan dingen als toch maar die boekenkast, maar in het echt gelukkig nog niet!).

 

Leven tussen de dozen

Ook als het gaat om inpakken zijn we al steeds verder. Jos en ik hebben allebei onze sterke punten als het gaat om inpakken en voorbereiden, zo heeft hij de boekenkasten uit elkaar gehaald, en heb ik veel andere dingen ingepakt (of weg gegooid, of bij elkaar geraapt voor de kringloop). Eigenlijk is het best gaaf om te zien hoe we elkaar aanvullen nu we samen verhuizen!

 

Enorm volle hoofden

Dat neemt niet weg dat we het allebei gigantisch spannend vinden om te verhuizen, en de laatste weken enorm volle hoofden hadden. Zoals ik eerder al verwachtte ben ik heel erg blij met mijn bullet journal waarin ik dingen kan plannen en afstrepen. Jos doet het liever digitaal, dat is ook prima. Dan nog zijn we moe, en zo af en toe totaal het overzicht kwijt. En weet je? Dat is prima, we vinden het ook steeds weer terug namelijk! Bijvoorbeeld door een eind te gaan lopen, en foto’s te maken van mooie bloemetjes. Het is lente, en we zijn druk bezig met een nieuw begin! Zin in.

Verhuizen: een ideaal moment om te ontspullen!

shells-schelpen-verzamelen-verzameling-opruimen

Als kind en als tiener was ik echt een verzamelaar. Ik vond het leuk om mijn kamer vol te zetten met prulletjes, en had onder andere een verzameling schelpen, een verzameling fotolijstjes, een stash wol en zelfgemaakte dingen en zo nog meer. Ik kon ontzettend moeilijk dingen wegdoen, en wilde alles bewaren omdat het wel eens handig zou kunnen zijn als ik op mezelf ging wonen. Read More

Grand Prize: Murder van Vivian Conroy

Grand Prize: Murder! Book Cover Grand Prize: Murder!
Country Gift Shop #2
Vivian Conroy
Whodunnit
HQ Digital
15 maart 2017
Ebook
138

De eigenaresse van een Engels winkeltje in een klein Amerikaans dorpje nodigt de schrijfster van veel verkochte 'Cozy' boeken (dat is blijkbaar een term voor dit type boek, weer iets geleerd!) uit voor een signeersessie en een scavenger hunt. Ze hoopt hier meer aandacht voor haar winkel mee te krijgen.

Vicky krijgt die aandacht voor de activiteiten, maar niet op de manier die ze hoopte - er wordt een vermoorde man gevonden na een feestje waar zij en de schrijfster waren. Al snel wordt de schrijfster verdacht, en Vicky duikt er vol in om te ontdekken wie de echte moordenaar was.

Dit was februari in boeken

Februari is een wat kortere maand dan de rest, en morgen is hij alweer voorbij! Er zijn een aantal boeken die ik wilde lezen en die ik niet gelezen heb – inmiddels zijn ze ingepakt voor de verhuizing, en is het even afwachten wanneer ik er wel aan toekom. Wat nog niet is ingepakt, is mijn e-reader. Daar staan gelukkig nog genoeg boeken op die ik kan en wil lezen!

 

Hoe staat het met mijn reading challenges?

Ik heb inmiddels 19 boeken gelezen, waarmee ik 4 boeken voorloop op wat ik zou moeten lezen om mijn doel te halen. Daarbij zitten wel een paar korte- en prentenboeken, maar ook wat herlezen boeken die nog niet meegerekend zijn, omdat ik ze herlezen heb voordat ik dat aan kon geven op goodreads.

Ook met mijn andere reading challenge gaat het goed. Als ik verhuisd ben ga ik eens rustig kijken naar de andere genres, ik heb namelijk al wat interessante boeken in de verhuisdozen zitten.

 

Wat heb ik deze maand gelezen?

Verder heb ik deze maand dus aardig doorgelezen. In ieder geval de volgende boeken:

Het zijn inderdaad ook een hoop dunne boeken, maar ik zit toch een beetje verbaasd te kijken naar de lijst van 11 (!) boeken …

links naar bol.com zijn affiliate links

Armoede en creativiteit

 

Vorige week liet ik doorschemeren: ik zou graag mensen willen helpen die door armoede hun creativiteit zijn kwijtgeraakt. Nou zijn zowel armoede als creativiteit allebei een breed begrip, en het leek me goed om wat concreter te worden. Niet dat ik al echt plannen aan het maken ben. Eerst maar eens dit opleidingstraject afmaken en verhuisd zijn, voor ik nieuwe dingen aanga.

Read More

Wat wil je later worden? Naar de toekomst!

 

Maandag vertelde ik over mijn verleden als het gaat om droombanen en opleidingen. Wat ik als kind wilde worden, dat bleek helemaal niets voor mij te zijn. Maar hoe zie ik nu mijn toekomst dan?

Inspiratie voor mijn artikel was (een beetje onbewust, sorry) Vivian – die zo dapper schrijft over de dingen waar ze nu tegenaan loopt, en die genoeg overlap in haar situatie heeft om mijn herinneringen naar boven te halen.

Read More

Wat wil je later worden? Een terugblik

 

Toen ik op de basisschool zat, leek mijn pad naar ‘later’ me duidelijk. Ik zou naar de middelbare school gaan, en dan zou ik genoeg leren om daarna te gaan werken. Simpel genoeg. Het leek me niets om op kantoor of in de bouw te werken (mijn vader is bouwkundige, en ik had niets met zijn werk als kind – en kantoren stonken in de jaren 90 nog heel erg naar … nou ja, naar kantoor). Daarbij had ik het beeld van in een donker, stinkend hol opgesloten zitten. Tja … Juffrouw worden, dat leek me dan wel weer wat. Met kinderen bezig zijn, ze gave dingen leren, dat idee.

Inspiratie voor mijn artikel was (een beetje onbewust, sorry) Vivian – die zo dapper schrijft over de dingen waar ze nu tegenaan loopt, en die genoeg overlap in haar situatie heeft om mijn herinneringen naar boven te halen. Read More