Schrijven | Waar haal je inspiratie vandaan?

tijd-over-ontspannen

Schrijven: ik doe het graag. Daarom doe ik dit jaar ook mee aan nanowrimo. Wat ik me soms afvroeg tijdens het schrijven de afgelopen weken, was: waar halen anderen toch hun inspiratie vandaan?

Komt inspiratie van binnen of van buiten?

Ik merk dat mijn eigen inspiratie erg vaak van buiten komt: ik zie iets en ga daarover nadenken. Ik lees iets, en heb het gevoel dat ik daar iets mee moet. Ik hoor iets, en het verhaal gaat in mijn hoofd verder.

Wat ik bij anderen hoor, is dat het verhaal ‘er nu eenmaal is’. Het gaat zijn eigen gang, en soms hebben de personages hele andere plannen met hun leven en hun verhaal dan zij als schrijver hadden. Ik geef toe: dat had ik dit jaar pas voor het eerst, en omdat ik meestal iets ‘van buitenaf’ nodig heb om een verhaal te triggeren, wil ik eigenlijk weten of dat dan ook van binnenuit komt, of dat er iets anders in mijn omgeving is wat de boel in gang zet. Ik ga denk ik nooit zeker weten hoe dit soort dingen werken, maar wat ik wel zeker weet is dat inspiratie voor een verhaal nooit helemaal intrinsiek is.

 

Inspiratie uit andere boeken

Iets waar ik zelf nog wel eens mee uit moet kijken – vind ik zelf dan – is inspiratie halen uit andere boeken. Zo wil ik mijn verhaal graag een tintje steampunk meegeven, omdat ik dat in andere boeken zo ontzettend gaaf vind. De Victoriaanse periode ligt mij ergens ook wel, maar ik heb vrijwel niets met de technische dingen die vaak bij dit soort boeken horen! Daar kan ik een hoop onderzoek naar doen, dat weet ik ook wel, maar kan ik wel een goed verhaal schrijven als het mij totaal niet interesseert? Wat buiten mijn comfort zone raken is tot daar aan toe, dat doe ik ook heus wel, maar er is een grens, toch? Aan de andere kant merk ik bij deze inspiratiebron dat ik al snel bang ben om teveel van een andere schrijver over te nemen.

Is dat voor mij een reden om dan maar niet te lezen? Absoluut niet, ik lees veel te graag! Het is voor mij wel een reden om bij het nakijken – en met mijn hoofd dus eigenlijk al bij het schrijven – van mijn teksten te bedenken: kopiĆ«er ik hiermee niet teveel van een ander?

 

Gebeurtenissen om je heen

Dit is natuurlijk ook een fijne inspiratiebron: mis je een paar keer de trein, en reist je hoofdpersoon ook regelmatig? Dan kan je ineens bedenken dat het goed kan zijn hem een keer de trein te laten missen. Kom je in je omgeving tegen dat er veel geroddeld wordt, dan kan je dat in je verhaal verwerken – of als je andersom merkt dat de mensen die je kent er veel voor een ander zijn, dan kan je dat ook goed gebruiken. Zo zijn er verschillende situaties in het echte leven die je goed kan gebruiken in je verhaal, ook als deze niet (semi-)autobiografisch is. Situaties uit het echte leven maken een verhaal alleen maar echter!

 

Gebruik je emoties

Dit komt natuurlijk voor een groot deel van binnen uit: ga eens bij jezelf na wat je voelt, wat je emoties zijn en wat die met je doen. Hoe voel je je als je boos bent, en hoe ga je jezelf dan gedragen? Hoe zit dat met verdriet, blijdschap? Op wat voor momenten voel je dit soort emoties? Het kan enorm heftig zijn om dit ook daadwerkelijk op te schrijven, maar ‘echte’ emoties zorgen ook voor een echt verhaal.

 

Schrijf jij wel eens fictie? Waar haal jij je inspiratie vandaan?

2 comments / Add your comment below

  1. Ik merk bij mezelf dat het schrijven van blogs minder moeite kost dan het schrijven van verhalen. Misschien komt het wel dat ik meer blog over mezelf, misschien moet ik mijn eigen ervaringen omzetten in een verhaal?

    1. Dat heb ik vaak ook, en ik heb er ook wel eens aan lopen denken: eigenlijk zou ik dus een verhaal op mezelf moeten baseren šŸ˜‰
      Sowieso is het met verhalen volgens mij ook goed om dicht bij jezelf te blijven, al schrijf je in nog zo’n ander genre. Om er een personage in voor te laten komen die op jou lijkt of zo.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.