Vooruitkijken en een beetje terugblikken

Rond de jaarwisseling in een post zoals dit terug- en vooruitkijken, dat is natuurlijk absoluut niet origineel. Dat boeit me ook even niet, als ik maar weer schrijf.

flowers-meadow-field-bloemen-veld-stilstaan-terugblikken-vooruitkijken
Bron: Pixabay

Ik heb het geteld, en dat was niet moeilijk: afgelopen jaar schreef ik maar liefst twaalf blogposts. Gemiddeld een per maand. Maar waar ik het van de zomer weer op leek te pakken, heb ik de laatste twee maanden niet geblogd. En dat terwijl bloggen iets is wat ik zo ontzettend graag doe … Ik wil het weer meer gaan doen, absoluut, en waarom dan niet maar meteen nu met de jaarwisseling?

Terugkijken naar 2018

2018 was niet altijd een makkelijk jaar. Aan het eind van 2017 kwam ik thuis te zitten met een burn-out. Daarvoor was ik natuurlijk al veel en zwaar over mijn grenzen gegaan. Ik begon een verkorte opleiding waarbij ik heel erg tegen de schoolse manier van benaderen van het mbo aanliep. Een half jaar later verhuisde ik. Dit was geweldig, maar natuurlijk ook zwaar. Ik was depressief, en ging naast mijn therapie ‘gewoon door’. Omdat ik eindelijk een papiertje in íets wilde.

Minder stage of kortere lesdagen? Dat was gewoon geen optie. Ook niet als het ging om vakken zoals Engels, want ik moest mijn uren halen. Vervolgens ging ik werken, eerst vier dagen in de week, daarna gelukkig wat korter. Ik wist dat mijn contract maar voor een half jaar was, en veranderde dus van baan. Ik ging, hoe slim, naar een callcenter … waar ik compleet instortte. Maar goed, dat was 2017.

Ingestort en wel begon ik het afgelopen jaar. In het begin kon ik bijna niets, alles leek te veel. Bij de ggz waar ik op dat moment officiëel nog in behandeling was deden ze er weinig tot niets mee. Ik had net allemaal therapieën gehad voor mijn depressie en moest daar eerst maar wat mee doen. Op zich logisch, maar ik voelde me wel of ik maar wat aanklooide. Vervolgens begon het traject om te kijken waarom ik elke keer weer vastloop. Dat heeft ongeveer een jaar geduurd. Twee weken geleden kreeg ik eindelijk een diagnose: ASS.

Hier vind je informatie over autisme bij vrouwen

Vooruitkijken naar 2019

autisme-puzzelstukjes-vooruitkijken

Het gaat echt nog niet perfect met me. Alles krijgt stukje bij beetje een plekje, de puzzelstukjes vallen op hun plaats. Ik durf dus ook vooruit te kijken en te bedenken welke weg ik nu in wil slaan.

Een van mijn doelen voor dit jaar is weer meer gaan bloggen. Ik vind het fijn, het geeft me energie. Er zijn genoeg onderwerpen waar ik nog over kan schrijven, en ik wil me weer gaan ontwikkelen.

Iets anders waar ik komend jaar mee aan de slag wil is werk. Want ik weet nu waar ik steeds tegenaan liep. Dat gaat ongetwijfeld helpen met iets vinden wat wél bij me past. Het fijne van mijn situatie is, dat ik nu hulp krijg. Als het goed is tenminste: alles gaat zoals gewoonlijk niet zo snel bij het uwv. Maar omdat ik in de ziektewet zit, heb ik nu in ieder geval recht op die hulp. Dit in tegenstelling tot zeven jaar geleden toen ik stopte met mijn opleiding. Alles heeft een positieve kant natuurlijk! Ook op dit gebied kan ik dus vooruitkijken.

Het laatste waar ik nu zeker mee aan de slag wil is het beter gaan herkennen van mijn grenzen. Ik hoef dingen niet te doen ‘omdat het zo hoort’, ik mag mezelf zijn.

Het is niet zeker of dit jaar makkelijker wordt dan het afgelopen jaar, maar het wordt zeker een mooi jaar.

3 comments / Add your comment below

  1. Ah, een ASS diagnose kan zoveel duidelijkheid geven! Nog een boekenschrijfster is Barbara de Leeuw met het boek ‘Overprikkeling voorkomen’. Zeker als je nog maar net diagnose hebt én burnout hebt, is dat een prettig boek om patronen bij jezelf te herkennen en aan te pakken op een manier die wel bij ASS past.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.